Jurisprudentie

 

BestuurshamerConferentie zonder begroting

Het bestuur van het op 5 april 2011 failliet verklaarde UO bestond uit de Stichting A en de Vereniging K. [gedaagde] was enig bestuurder van Stichting A en van Vereniging K.
Op 2 september 2009 heeft UO een conferentie georganiseerd. UO heeft geen andere activiteiten ontplooid dan het organiseren van de conferentie.
Kort voor 20 mei 2009 (oorspronkelijke datum van conferentie) heeft UO besloten de conferentie niet door te laten gaan, in verband met “terugtrekkende bewegingen” van klanten. UO heeft vervolgens besloten de conferentie door te laten gaan en heeft verschillende bureau’s de opdracht gegeven om de conferentie (verder) te organiseren.
Eind augustus 2009, toen bleek dat World Forum de zaal niet ter beschikking wilde stellen aan UO, is de locatie van de conferentie veranderd naar een andere locatie. UO heeft een lening van € 15.000 verkregen en heeft het geleende bedrag meteen overgemaakt ter betaling van de kosten van de zaalhuur.
De conferentie is bezocht door 43 betalende deelnemers.
UO, die voorafgaand aan de conferentie geen sponsorovereenkomsten en evenmin een bijdrage van de gemeente Den Haag had ontvangen, heeft na de conferentie tevergeefs getracht de gemeente Den Haag te bewegen om het tekort te dekken en heeft vervolgens haar faillissement aangevraagd.

De curator vordert dat [gedaagde] wordt veroordeeld tot betaling aan de curator van het gehele boedeltekort.
[gedaagde] treft een ernstig verwijt, omdat hij de organisatie van de conferentie is aangevangen zonder een startbegroting en zonder enige dekking en/of startkapitaal of zicht daarop en hij heeft de organisatie van het congres voortgezet toen hem duidelijk had moeten zijn dat de inkomsten ver achter bleven bij de gemaakte en/of begrote kosten.
Bron: rechtspraak.nl.

 

Collectieve aansprakelijkheid

A is bestuurslid geweest van de afdeling Gooistreek van het Nederlandse Rode Kruis (NRK) vanaf 26 maart 2006 tot 10 december 2008. Deze afdeling was destijds een afzonderlijke vereniging met volledige rechtsbevoegdheid. Binnen het bestuur vervulde A de functie van penningmeester, mevrouw K die van secretaris en de heer D die van voorzitter; gezamenlijk vormden zij het Dagelijks Bestuur.
Onderzoek door het Landelijk bureau van het Rode Kruis heeft uitgewezen dat door K op verschillende manieren geld aan drie bij de afdeling Gooistreek in gebruik zijnde rekeningen is onttrokken, tot een totaalbedrag van € 160.469,19.
NRK heeft K en A gedagvaard en betaling gevorderd van de aan het vermogen van de afdeling Gooistreek onrechtmatig onttrokken bedragen, te vermeerderen met wettelijke rente.
In de kern komt het standpunt van NRK erop neer dat A zijn taken als penningmeester van de afdeling Gooistreek, meer specifiek zijn kerntaken – het beheer van het vermogen van de afdeling en het waarborgen dat uitgaven het statutaire doel van de afdeling dienen – zonder valide reden niet (naar behoren) heeft vervuld. Dat K zo lang haar gang heeft kunnen gaan, is te wijten aan het feit dat A geen maatregelen heeft getroffen om in geval van fraude deze zo snel mogelijk te ontdekken en de schade daarvan zoveel mogelijk te beperken, aldus NRK.

Het hof oordeelt als volgt. Uitgangspunt van artikel 2:9 BW is dat het algemene beleid van een rechtspersoon, waartoe met name ook het financiële beleid behoort, een zaak is van het gehele bestuur. Zowel A als K maakten deel uit van het Dagelijks Bestuur en waren derhalve ieder voor zich aansprakelijk voor elke tekortkoming in de behoorlijke vervulling van de bestuurstaak indien is voldaan aan het vereiste dat ernstig verwijtbaar is gehandeld.
Aangezien A de functie vervulde van penningmeester tot wiens taak (bij uitstek) de financiële aangelegenheden behoren, brengt dit met zich dat hij een speciale verantwoordelijkheid had en zich derhalve niet snel zal kunnen disculperen voor een tekortkoming die betrekking heeft op het financieel beleid.
Het hof stelt vast dat A onvoldoende invulling aan zijn bestuurstaak heeft gegeven en als penningmeester het risico van fraude niet afdoende heeft onderkend en geen maatregelen heeft genomen om dit risico te voorkomen en de gevolgen daarvan zoveel mogelijk te beperken.
Het Hof bepaalt dat de enkele omstandigheid dat A als vrijwilliger opereerde, niet meebrengt dat van hem niet het inzicht en de zorgvuldigheid mogen worden verwacht van een bestuurder die voor zijn taak berekend is en deze nauwgezet vervult.
Bron: rechtspraak.nl.

 

Interne aansprakelijkheid stichting

Interne bestuurdersaansprakelijkheid van de directeur van een woningstichting voor de schade die de woningstichting lijdt in verband met een groot bouwproject, dat is gestart onder verantwoordelijkheid van de directeur.

Het bouwproject zag niet alleen op (sociale) woningbouw (studentenhuisvesting) maar ook op commerciële ruimten (waaronder een sporthal en kantoren). Daarvoor was toestemming nodig van de verantwoordelijke Minister. De rechtbank oordeelt dat de directeur in juli 2008 geen betalingsgaranties had mogen afgeven, en geen groen licht aan de aannemers had mogen geven om de bouw te beginnen, alvorens er voor zorg te dragen dat het project was opgezet conform de aanwijzing van de Minister en conform de voorwaarden die de Raad van Toezicht had gesteld, althans op een zodanige wijze dat de financiële betrokkenheid van de woningstichting bij het commerciële deel van het project beperkt zou zijn en de financiële risico’s voor de woningstichting voldoende zouden zijn afgedekt. Door begin juli 2008 in strijd met de aanwijzing van de Minister, en ook in strijd met de besluitvorming in de Raad van Toezicht, garanties voor de totale bouwkosten af te geven en de bouw te starten, terwijl bovendien te weinig zekerheid bestond over een aantal zeer wezenlijke zaken zoals de deelname van de twee andere partners (gemeente en universiteit), de toekomstige exploitatie en de financiering, heeft de directeur naar het oordeel van de rechtbank zijn taak onbehoorlijk vervuld (artikel 2:9 BW) waarvan hem een ernstig verwijt kan worden gemaakt. De directeur is in beginsel aansprakelijk voor de schade.
Bron: 20-11-2013. rechtspraak.nl.

  

Lees ook: Verzekeringen